Ouderdomsverschijnselen.

zijn meestal géén oorzaak van rugklachten. Dit wordt vaak wel ten onrechte aan patienten verteld.

Termen zoals bv. slijtage en arthrose worden meestal gebruikt als de dokter de klachten niet goed kan verklaren. Meestal wordt er een Röntgen foto gemaakt en beschrijft de radioloog de foto. De interpretatie van de beschrijving door de huisarts is vaak fout. De meeste Röntgen afwijkingen zijn géén oorzaak voor klachten.

Het is iets van “Ik moet toch wàt zeggen tegen de patiënt” om hem cq haar gerust te stellen of   ? Het zou beter zijn als de dokter zou zeggen: Ik weet het niet waar uw klachten vandaan komen. Dat is veel eerlijker, maar het is ontzettend moeilijk voor een huisarts dat toe te geven. Röntgen onderzoek bevestigt wel de diagnose arthrose maar brengt verder niets interessants. Het verklaard namelijk meestal de klachten niet.

Maar uiteraard soms wel. Zoals botwoekering die een zenuw irriteert of een gezwel. Dan wordt door de radioloog zelf al aangegeven dat er iet mis is.

1) Artrose (slijtage is een verkeerde naamgeving)
2) Tussenwervelkanaal (te nauw)
3) Dunne tussenwervelschijf
4) Uitpuilende tussenwervelschijf

De normale beschermings reactie van het lichaam op zenuwwortelprikkeling, van welke oorzaak dan ook, is de samentrekking van de omliggende spieren. Spierpijn als gevolg van een te hoge spierspanning is dus een gevolg en geen oorzaak.
Spieren vormen als het ware een strak korset om verdere schade aan de zenuw te voorkomen.
Het kan zelfs zover gaan dat de wervelkolom naar de andere kant getrokken word om de zenuw meer ruimte te geven. Dan sta je scheef op basis van spierspanning. Dit is iets anders dan een scheefstaand als gevolg van een bekkenscheefstand. Beide scheefstanden komen ook tegelijk voor.
Spierverslappers hebben enig nut bij bedrust in de acute fase. Lopen met spierverslappers is een strijd tussen de verslappende werking van de medicijnen en de beschermfuncties van de spieren. Pijnbestrijding is meestal zinvol zijn om een vicieuze cirkel te doorbreken.
Wereldwijd wordt Diclofenac het oude „Voltaren” gegeven als onstekingsremmer.
De oorzaak van de klacht is alleen meestal geen ontsteking